Mamy czwartek, więc zapraszam Was do oceny dzienników opinii i tabloidów.
Który z nich wybieracie?
- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - - – - – - – - – - – - – - – -
Stosunkiem głosów wygrywają Rz i F. Przyznam jednak rację, że blade infografiki na otwarciu Rz to standard, do którego nie mogę się przyzwyczaić. Na szczęście tytuł i temat obroniły tę okładkę.
Wybieram Gazetę Wyborczą za szybką reakcję i zrobienie czołówki ze śmierci dwóch polskich żołnierzy w Afganistanie. Na tym polega właśnie dziennikarska robota: czołówka jest już gotowa, mamy na niej własny temat, ale przychodzi news, więc temat spada a news zajmuje jego miejsce, i na tym koniec. Niby proste, ale ani Dziennik, ani Rzeczpospolita nie zrobiły zamiany i wyglądają dziś przy GW jak tygodniki.
W Super Expressie i w Fakcie wyrzucają. W SE dziecko, a w F posłów. Teoretycznie lepszy jest SE – z powodu zdjęcia – ale jest ono tak chaotyczne, że właściwie nie wiadomo o co chodzi. Tak więc bez ramek.
PS: Nie będę też ukrywał swojego niezadowolenia z tego, że ani SE ani F nie zauważyły, że w tym roku na OpenAir zagrają… EMERYCI z Sex Pistols.
Gazeta Wyborcza. Nie podoba mi się czcionka nazwiska WAJDA, bitego cienką czcionką. Poza tym, z całym szacunkiem, dlaczego ta czcionka jest brązowa? Inna wpadka, to podpis pod małe zdjęcie i podpis: Bracia Coen biorą wszystko. A na zdjęciu Daniel Day-Lewis z Hellen Mirrer. Dziennik na razie spiera się na czołówki z GW. W Dzienniku tarcza jest coraz dalej, a w GW coraz bliżej. Na zdjęciu do Oscarów bracia Coen. Fajnie, że trzymają cztery statuetki. Szkoda, że zdjęcie jest takie statyczne. O wiele lepsza fota jest w Rzeczpospolitej, ale tam z kolei straszy tytuł “Roszady Skarbu Państwa”. Tak więc dziś bez ramki.
Nowy chłopak Kasi Tusk w ogóle mnie nie interesuje, ale… wybieram tę okładkę, ponieważ nie mam wyboru. Zastanawiam się tylko, czy tak już będzie zawsze i czy emeryci nie znikną już z okładek… I czy rzeczywiście emerytów interesują tylko emerytury? Takie postrzeganie ludzi jest jednak krzywdzące.
W tym tygodniu oceniam okładki tylko na podstawie skanów. Tak się składa, że nie mam dostępu do papierowych wydań. Więc do rzeczy. Bardzo ciekawe zestawienie znalazło się na pierwszej stronie Gazety Wyborczej. To porównanie rządów i postaci Donalda Tuska oraz Jarosława Kaczyńskiego. Materiał bardzo wyrazisty. Szkoda tylko, że zdjęcia obu panów są tak małe i całe zestawienie jest przez to niewidoczne. W Rzeczpospolitej mamy tytuł w formie pytania, a ja, niestety, nie lubię tytułów, po przeczytaniu których nie wiem o co chodzi. Ten taki właśnie jest. Zdjęcie jest sztywne, ale ratuje je podpis: Donald Tusk ogłosił plan ośmioletni. Tak więc GW i RZ bez ramki.
Wybaczcie mi, ale nie znalazłem w poniedziałek coveru Dziennika.
Piękny Super Express. Cykl “Przyłapani” należy do moich ulubionych. Poza tym mamy wszystko. Przejrzysty układ, dobre zdjęcie i temat który denerwuje. Co do Faktu: nie wysłałem listu do tej redakcji, więc Tusk nie mógł na niego odpowiedzieć. Tak więc tytuł; “Tusk odpowiada na wasze listy” mnie raczej zdziwił, niż “porwał do tańca”.
Dwie ramki. Dla Gazety Wyborczej za temat sponsorowania działaczy Solidarności oraz za zdjęcie Jarosława Kaczyńskiego i Janusza Śniadka parzących razem herbatę. Słodki obrazek z nudnej konferencji. Druga ramka dla Rzeczpospolitej za prosty informacyjny tytuł i dobre samodzielne zdjęcie. Dziennik mimo wszystko nie przekonał mnie, że grozi nam wojna.
Fakt. Fryzura Piotra Rubika jak zwykle robi wrażenie. Niestety, tym razem nienajlepsze. W dodatku mamy luty i tytuł “W czerwcu ślub” zwyczajnie na mnie nie zadziałał. Wybieram więc Super Express za czołówkę z wakacji (nie cierpię takich czołówek, ale co zrobić). Tytuł “Gwiazdy piją…” działa na tyle mocno, że “…w Meksyku” nie jest nawet potrzebne.
Na okładce Gazety Wyborczej samodzielne zdjęcie ściąga wzrok w lewy dolny róg okładki. Patrzę na to zdjęcie, a nie na czołówkę. W głównym temacie z jedynki najlepszy jest rysunek, a najgorszy wielki znak zapytania, który osłabia wymowę tekstu. Font tytułu nie mógł być już chyba większy. Znajomy zwrócił mi też uwagę na jedną rzecz. Zapytał: dlaczego syrenka, a nie smok wawelski albo koziołki? Pomyślałem. Faktycznie, w Krakowie albo Poznaniu syrenka wcale nie musi budzić takich uczuć jak w Warszawie. Dodatkowa uwaga: jedna z zajawek ma tytuł: “Pomówmy o GMO, dobro to czy zło”. Pomijając częstochowski rym, przeciętny czytelnik (nawet GW) nie ma pojęcia czym jest GMO.
W Dzienniku i Rzeczpospolitej czołówki wrzucono na doły stron. W Dz miało to sens, bo tę okładkę dobrze buduje panoarmiczne zdjęcie. Tekst o podatku liniowym, ma jednak poważną wadę. Ani w tytule, ani w podtytule, ani w lidzie nie widziałem propozycji progów podatkowych. I dlatego nie daję ramki Dz. Rz – blacha nie do przełknięcia. Brak mi na tej okładce wyrazistej foty! Sześć legitymacyjnych zdjęć kompletnie mnie nie rusza.
Tabloidy: oni muszą mieć jakieś badania czytelnictwa i dlatego tak wałkują emerytów. To na co teraz czekam, to wielki powrót chomika. Super Express zrobiłby niezłe jajo, gdyby dał zajawkę: “Chomik wraca z emerytury i zaczyna pracę dla SE”. A na serio. Nie jestem emerytem. I dlatego wybieram SE. Za Tesco i Dodę wreszcie w majtkach.
Jak co czwartek… Wy oceniacie dzisiejsze okładki.
Która z nich jest waszym zdaniem najlepsza?
Czarno-białe zdjęcie na okładce to dziś rzecz niezwykła i siłą rzeczy przyciąga uwagę. A o to przecież chodzi w projektowaniu coveru. O tę mikrosekundę, kiedy obraz dociera do mózgu i rodzi się pytanie: ale o co cho… Dlatego pierwszą ramkę przyznaję Gazecie Wyborczej.
Dziennik zbudował poprawną okładkę z dobrym dużym zdjęciem smutnej twarzy Fidela Castro. To porządny cover, ale nie powala niczym specjalnym.
Rzeczpospolitej też dała dobre zdjęcie do Castro (Fidel odmierzający ostatnie minuty swojego panowania). Ale ramkę daję jej za intrygujący tytuł do głównego tekstu: “Polski spór o Kosowo”. Ten tytuł zaciekawia, chociaż… sam tekst to raczej opis kolejnego politycznego bicia piany.
Bezwzględne zwycięstwo Super Expressu. Zresztą zobaczcie sami i porównajcie:
niemal to samo zdjęcie Edyty Górniak i Piotra Kraśko trafiło na okładki Se i Faktu. Ale w F zrobiono z niego podwał, a w SE… czołówkę. To się nazywa wykorzystać okazję i strzelić bramkę. Dodatkowy smaczek to oczywiście świeża informacja o wyroku i karze, którą SE ma zapłacić Górniak. Jak widać SE specjalnie się tym nie przejął. Jeśli miałbym za coś napiętnować Superaka, to za wykonanie szparowania Bożeny Dykiel. Na blogu tego nie widać, ale w papierowym wydaniu są wyraźne ząbki na ubraniu i włosach aktorki. Uuu.
Gazeta Wyborcza: w kraju niewiele się dzieje, więc od kilku dni gazety podają nam czołówki z Kosowa. Temat jest ważny, ale… mimo wszystko dobry tekst z kraju jest znacznie cenniejszy niż kolejny samograj z Kosowa. Tak więc odkładam GW. W dodatku w Gazecie na zdjęciu z pogrzebu lotników najbardziej intrygujące jest to, dlaczego przy kadrowaniu obrazu żołnierzowi stojącemu na pierwszym planie obcięto głowę…
Rzeczpospolita. I temat z okładki, i zdjęcie z pogrzebu nie porywają. Zresztą gdyby GW i RZ miały dobre zdjęcia z pogrzebu, to na pewno nie chowałyby ich na dole stron.
Wygrywa więc Dziennik. Wybrał najlepsze zdjęcie z pogrzebu i ustawił je na górze okładki, a czołówkę zrobił z Macierewicza, który kompletnie rozłożył wojskowy kontrwywiad. Ten tekst potwierdza to, o czym zawsze myślałem: jak można było powierzyć likwidację WSI i budowę nowego kontrwywiadu cywilowi, a w dodatku politykowi.
Fakt ma dobry temat w największym z kółek, które znalazły się na okładce. Tych kółek jest jednak za dużo. Aż cztery – przez co okładka wygląda trochę jak pokryta bąblami. W dodatku słynny żółto czarny układ liter (tyle że zamknięty w kwadracie) na okładce F był wczoraj. Wniosek stąd płynie jeden. W F brakuje dużych i dobrych zdjęć. Maserak i Foremniak to mimo wszystko mała fota, chociaż dobrze ustawiona. Trafiła w centrum frontu i stoi nad słowem “Szok”, które przez to pasuje do dwóch tematów – pary tancerzy i milionów wydawanych na urzędników.
Wybieram Super Express. Mimo że temat z jedynki SE nie wzbudza aż takich emocji jak ten z F, to… został podany w atrakcyjny sposób. Mamy duże, dynamiczne zdjęcie Tuska, czyli to co jest istotą tabloidu – połączenie zdjęć z tekstem, a nie sam tekst.
Dzienniki opinii: Wybrałbym Gazetę Wyborczą, gdyby nie tytuł “Co wolno z in vitro”. Po polsku się tak nie mówi. Żeby obnażyć bezsens tego zwrotu podstawcie za słowo in vitro inny rzeczownik. np. parkiet. Czy ktoś mówi: “co wolno z parkietem?”. Ale “zrobić” się nie mieściło i wyleciało z GW. Krótko mówiąc, wolałbym coś prostszego i po polsku, np. “Rząd igra z in vitro”.
Najlepsze, rewolucyjne zdjęcie do Kosowa dała Rzeczpospolita. Nieco carski posmak ma z kolei fotka w Dzienniku. Natomiast zdjęcie w GW nie współgra z tytułem. Przedstawieni na nim ludzie bynajmniej nie tańczą.
To ciekawe, ale nie podejrzewałem, że wybiorę kiedyś okładkę, na której znajdzie się kolumna liczb od dołu do góry. Ten zabieg sprawił jednak, że Super Express wygląda na lepiej przygotowany do tematu podwyżek emerytur niż Fakt. A do tego SE znalazł jeszcze miejsce na duże zdjęcie do drugiej czołówki. Zadowoleni mogą być więc i emeryci, i fani newsów ze świata celebrytów.
Najnowsze komentarze